کنترل درد زایمان (بخش اول)

در طول مرحلۀ اول درد، درد به دلیل انقباضات رحم و باز شدن دهانۀ رحم به وجود می‌آید. درد ابتدا ممکن است احساسی شبیه به گرفتگی‌های  عضلانی شدید در دوران قاعدگی باشد. ولی در مرحلۀ دوم درد، کشیده شدن مجرای زایمان در حالی که بچه از میان آن عبور می‌کند، نوع دیگری از درد را می‌افزاید.(کنترل درد زایمان )
اغلب احساس فشار شدیدی در قسمت پایین لگن یا مقعد وجود دارد. ولی هیچ‌یک از این دردها کشنده نیست. باید به خاطر تمرین‌های تنفسی و نرمش‌های آرام‌سازی‌ای که به خوبی تمرین شده، و در بسیاری موارد، بی‌حسی‌های جدید شکرگزار بود.
بسیاری از پزشکان اذعان دارند که درد زایمان حتی برای خانم‌هایی که با جدیت در کلاس‌های زایمان شرکت کرده‌اند، به طور ذاتی دردناک است. میزان درد و اشتیاق و توانایی تحمل آن در هر زنی متفاوت است.
بعضی از خانم‌ها سعی می‌کنند به تنهایی یا با کمک تکنیک‌های تنفسی‌ای که در کلاس‌های زایمان آموخته‌اند، با درد کنار بیایند که انتخابی کاملا قابل قبول است. عدۀ کثیر دیگری مایل به دریافت دارو برای تحمل دردند، و مهم نیست چقدر آماده باشند.
فکر نکنید اگر برای کمک به درد زایمان به دارو نیاز پیدا کنید، از مقام مادری‌تان کم می‌شود یا اینکه دوران بارداری‌تان طبیعی نیست. همۀ ما نسبت به درد واکنش متفاوتی داریم؛ هم از لحاظ عاطفی و هم جسمانی؛ بنابراین حتی اگر بهترین دوست، خواهر یا مادرتان مرحلۀ درد خود را بدون داروی مسکن یا با مقداری جزئی از آن گذرانده باشد، اگر شما آن را انتخاب کنید، دلیل بر ضعیف بودنتان نیست.
به این صورت به آن نگاه کنید: خانم‌هایی که دچار درد طاقت‌فرسا می‌شوند، معمولا نمی‌توانند به طور منظم تنفس کنند. عضلات خود را نیز منقبض می‌کنند، و با این کار، ممکن است تنها درد خود را طولانی کنند. آنها اغلب تقلا نیز می‌کنند، که کنترل بچه را مشکل می‌کند.
دکترها در گذشته، در اواخر مراحل درد به خانم‌ها بیهوشی می‌دادند، ولی دیگر به ندرت از این تکنیک استفاده می‌کنند. به‌طور کلی دکترها امروزه برای کمک در کنترل درد زایمان به دو روش متوسل می‌شوند: روش سیستمی-که هم از طریق تزریق وریدی انجام می‌شود و هم عضلانی-یا موضعی، که به صورت اپیدورال یا بی‌حسی موضعی دیگری استفاده می‌شود.

•    داروهای سیستمی

شایع‌ترین داروهایی که به صورت سیستمی استفاده می‌شود، از مشتقات داروی مخدر مرفین است-داروهایی مانند مپریدین(با نام تجاری دمرول)، فنتانیل(سابلیمیز)، بوتورفانل(استادل) و نالبوفین(نوبین). از این داروها در صورت نیاز می‌توان هر 2 تا 4 ساعت، هم به صورت وریدی و هم عضلانی استفاده کرد.
هر دارویی که مصرف می‌کنید (حتی زمانی که باردار  نیستید)، عوارض جانبی دارد، ومسکن‌هایی که برای تسکین درد در طول زایمان استفاده می‌شود، از این قاعده مستثنا نیست؛ اگرچه دکترتان، اغلب با ترکیب داروها آنچه بتواند برای کاهش این عوارض جانبی انجام می‌دهد.
حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه و افت فشار خون، عوارض جانبی اصلی برای مادر است. میزان تاثیری که جنین یا نوزاد می‌پذیرد، به میزان نزدیکی به زمان زایمان بستگی دارد که دارو به کار برده می‌شود.
در صورتی که  دو ساعت قبل از زایمان مقدار زیادی دارو داده شود، ممکن است نوزاد خواب‌آلود یا بی‌حال بشود. در موارد نادری، ممکن است تنفس او ضعیف باشد. در صورتی که این مشکل بارز باشد، دکتر شما یا پزشک نوزاد می‌تواند فورا دارویی تجویز کند که این مشکل بارز باشد، دکتر شما یا پزشک نوزاد می‌تواند فورا دارویی تجویز کند که اثر داروی مسکن را از بین برده یا خنثی کند.
هیچ دلیلی حاکی از آن نیست که این داروها، در صورتی که به مقدار مناسب و با بررسی دقیق تجویز شود، تاثیری بر پیشرفت درد یا میزان زایمان‌های سزارین داشته باشد.

•    داروهای بی‌حسی موضعی

داروهای سیستمی از طریق جریان خون به تمام اعضای بدن پخش می‌شود. با این‌وجود بیشترین درد زایمان و وضع حمل در رحم، مهبل، و مقعد متمرکز است. بنابراین گاهی اوقات از داروی بی‌حسی‌ برای از بین بردن درد در این نقاط خاص استفاده می‌شود.
بی‌حسی موضعی مانند زمانی است که نزد دندانپزشک تزریقی برای از بین بردن درد در لثه‌هایتان صورت می‌گیرد. داروهایی که برای بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود، می‌تواند داروهای بی‌حسی موضعی(مانند لیدوکائین)، یک مادۀ مخدر، یا ترکیبی از این دو باشد.
تکنیک‌های رایجی که برای تسکین درد موضعی درد به کار برده می‌شود، شامل بی‌حسی اپیدورال، بی‌حسی نخاعی و بی‌حسی‌های موضعی قسمت دمی، نشیمنگاه و شرمگاهی است.

تماس با خانم دکتر آرزو سعیدی متخصص زنان و زایمان بجنورد

سولات خود را در زمینه درد زایمان در قسمت دیدگاه ها برای خانم دکتر ارسال نمایید.