علائم فیبروم رحمی چست؟
رحم بخشی از ارگان باروری خانم ها می باشد که در دوران بارداری امکان رشد جنین را فراهم می کند. فیبروم رحمی نوعی تومور نمی باشد و در عمده موارد به تومور نیز تبدیل نمی شود. ابتلا به فیبروم رحمی همچنین فاکتور خطری برای مبتلا شدن به سایر سرطان های رحم نخواهد بود. فیبروم رحمی معمولا علائمی ندارد اما ممکن است علائم زیر به دنبال فیبروم رحمی مشخص شود:
- خونریزی های سنگین
- وجود درد، فشار یا احساس پری در شکم
- نیاز مکرر به ادرار کردن
- کاهش حرکات روده (یبوست)
- دشواری در باردار شدن
چندین گزینه برای درمان فیبروم رحمی وجود دارد. هر کدام از گزینه های درمان فیبروم رحمی معایب و مزایای خاص خودش را به دنبال دارد. انتخاب گزینه مناسب برای درمان فیبروم رحمی به فاکتورهای زیر بستگی دارد:
- علائمی که فرد تجربه می کند
- سن بیمار (زیرا اغلب توده های فیبروم رحمی بعد از یائسگی کوچک شده و یا رشد آن ها متوقف می گردد)
- آیا فیبروم رحمی سبب بروز خونریزی های سنگین و ایجاد آنمی در فرد گردیده است
- اندازه، تعداد و موقعیت فیبروم رحمی
- درک بیمار نسبت به خطرات و مزایای رویکردهای مختلف درمان فیبروم رحمی
- تمایل بیمار به بچه دار شدن
فیبروم رحم توده های غیر سرطانی می باشد که در داخل یا اطراف رحم رشد می کند. اغلب خانم های مبتلا به فیبروم رحم از وجود فیبروم اطلاعی ندارند زیرا علائم بالینی نشان نمی دهند. علائم فیبروم رحم عبارت است از:
- پریودهای سنگین یا دردناک
- درد شکمی
- کمر درد
- نیاز مکرر به ادرار کردن
- یبوست
- درد و ناراحتی حین نزدیکی جنسی
در بیشتر موارد اگر فیبروم منجر به بروز علائم بالینی نشود نیازی به درمان نخواهد داشت. فیبروم رحمی بعد از دوران یائسگی کوچک می شود و معمولا در این دوران علائم از بین می رود. اگر نیاز به درمان فیبروم وجود داشته باشد استفاده از داروها در خط اول درمان قرار دارند. اما در برخی موارد برای درمان فیبروم نیاز به انجام عمل جراحی وجود دارد.